กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 306 : ความอัปยศของเหม่ยโม่?
หลังหายใจลึกๆ
เมิ่งฉางชิงมาบรรจบกับอาณาจักรจิตวิญญาณและกลับสู่ความเป็นจริง
เขายังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์ โดยมีนาหลุนอยู่ข้างๆ
“ท่านจอมปีศาจ!”
นาหลุนรีบลงจากบัลลังก์แล้วคุกเข่าข้างหนึ่งข้างเขา
“อืม”
เมิ่งฉางชิงยกมือขึ้นแล้วแตะหัวของนาง ผมนุ่มสัมผัสได้ดี
แน่นอน
นางพูดถูก มันไม่ใช่เส้นผม