บทที่ 290

บทที่ 290 : ฟ้าผ่าจากท้องฟ้าที่สดใส!, เขาเป็นลูกของเหยาเกอ!

สามสิบวันต่อมา

มาถึงขอบของดินแดนเฉียนแล้ว

สถานบันหยินหยางอยู่ที่นี่

หลังจากช่วงเวลาแห่งการฝึกตนและการรักษานี้ อาการบาดเจ็บของเฟิงไหลอี๋ก็ดีขึ้นมาก

ผิวมีสีดอกกุหลาบและเป็นมันเงา

เสน่ห์ของผู้ใหญ่ในร่างกายก็เข้มข้นมากขึ้นเช่นกัน

ทุกการเคลื่อนไหวน่าดึงดูดอย่างยิ่ง

ฟีนิกซ์ชิงอวี้หยุดอยู่บนท้องฟ้า รอให้คนสองคนที่อยู่ด้านหลังตัดสินใจเลือก

“ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้”