กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 261 : ข้าหวังว่าข้าจะได้เห็น...รากแห่งปัญญาของประสกเมิ่งในไม่ช้า!
“ฮิฮิฮิ”
จู่ๆ เยว่โหยวฉานก็หัวเราะอย่างหนักจนร่างของนางสั่น และหน้าอกของนางก็สั่นไหวเหมือนกับเสียงจั๊กจั่นในฤดูร้อน ทำให้ผู้คน ‘ไม่สบายใจ’ “ท่าทางจริงจังของหัวหน้าผู้นำเมิ่ง ช่างน่ารักมาก”
“ระวังคำพูดของท่าน”
เมิ่งฉางชิงละทิ้งความแตกต่างและกล่าวว่า “ถึงเวลาที่จะบอกข้าแล้วว่าทำไมท่านถึงมา”
“เพราะผลไม้ศักดิ์สิทธิ์หรือ?”
“ทำไมหัวหน้าผู้นำเมิ่งถึงมองข้าแบบนั้นล่ะ? ในใจข้า การพูดคุยกับท่านนั้นสำคัญกว่าผลไม้ศักดิ์สิทธิ์มาก”
เยว่โหยวฉานเหลือบมองเมิ่งฉางชิงทันทีด้วยความไม่พอใจ