บทที่ 240

บทที่ 240 : สามความหมายที่แท้จริงสมบูรณ์แบบ!, พบปะ!, ความสำเร็จของโม่เสี่ยวหยู และคนอื่นๆ!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

การหลอมรวมสิ้นสุดลง

เมิ่งฉางชิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ยกมือขวาขึ้นโดยใช้นิ้วห้านิ้วประกอบเป็นฝ่ามือ

ในความเป็นจริง พูดอย่างเคร่งครัด ความแตกต่างระหว่างเจตนาฝ่ามือและเจตนาหมัดนั้นไม่ได้ใหญ่มาก ทั้งคู่อยู่ในประเภทการเปิดและปิดที่กว้าง

เป็นเพียงการที่หมัดให้ความสำคัญกับการโจมตีรายบุคคลมากขึ้น

ส่วนฝ่ามือนั้นมีขอบเขตและเน้นความครอบคลุม

ด้วยการฟาดฝ่ามือเพียงครั้งเดียว มันก็ปกคลุมสวรรค์และทำให้พวกเขาแตกสลายทั้งหมด!

“แต่ละอย่างก็มีข้อดีของตัวเอง”