บทที่ 132

บทที่ 132 : ไม่สามารถเอาชนะ ไม่สามารถพูดได้!

แสงดาบกระพริบ

เมิ่งฉางชิงกลับมาที่แท่นสูง

“ศิษย์น้องเมิ่ง!”

คงหลินเสวี่ยไม่กล้าส่งเสียงดังใดๆ ท้ายที่สุดแล้ว มีคนระดับสูงของนิกายอยู่ข้างๆ นาง และนางไม่ต้องการดึงดูดความสนใจมากเกินไป

แต่นางแอบยกนิ้วให้แทน

เมิ่งฉางชิงยิ้มและพยักหน้าให้นาง

ก่อนกลับมาที่ที่นั่งของเขา

“บ้าชัดๆ เจ้าซ่อนมันไว้ลึกมาก!”

“ไม่น่าแปลกใจที่ผู้นำนิกายจะยกย่องเจ้า!”