บทที่ 128

บทที่ 128 : ภาระหน้าที่ของนิกายระดับหนึ่ง, ความโกรธเกรี้ยวของศาลาว่านเซียง!

บูม!

เสียงระฆังยังคงดังเป็นระยะๆ

คู่บารมีและตั้งตรง

ดูเหมือนว่าจะประกาศบางสิ่งบางอย่างให้โลกได้รับรู้

เอี๊ยด

ประตูวังอันหนักอึ้งถูกผลักให้เปิดออก

ร่างหนึ่งเดินออกไป

ชุดคลุมสีขาวดีกว่าหิมะและมีรูปร่างสูง

เขาคือเมิ่งฉางชิง