บทที่ 123

บทที่ 123 : ผู้อาวุโสใหญ่ของนิกาย, เส้นลมปราณทรราช!

“ศิษย์น้องเมิ่ง สองคนนั้นเป็นยอดอัจฉริยะชั้นนำของยอดเขาชางหวู่”

“หลินเสี่ยวเทียนและกัวฉวน”

ในช่วงเวลาที่ไม่ทราบแน่ชัด หลานซานได้เดินเข้ามาแล้ว ดวงตาของเขามองไปที่หนึ่ง

เมิ่งฉางชิงรู้สึกตัวขึ้นมา

มองไปเช่นกัน

พลันเห็นชายหนุ่มสองคนยืนอยู่ด้านหลังซ่างกวนจื้อ

อายุประมาณยี่สิบสี่หรือยี่สิบห้า

ถือมีดยาวไว้บนหลัง พวกเขาเชิดหน้าและยกอกสูง

มีแสงสว่างในดวงตาของเขา