บทที่ 103

บทที่ 103 : ขาวดำราวหยินหยาง

“นอกจากนี้ เนื่องจากนิกายได้ค้นพบฐานที่มั่นนี้แล้ว จึงอาจถือได้ว่าเป็นสถานที่ทดสอบสำหรับศิษย์ภายในนิกาย”

“เหมือนกับพวกโจรในภูเขาไป๋หยุนในตอนนั้น”

ดวงตาของเมิ่งฉางชิงขยับเล็กน้อย

ถ้าเขาไม่ได้ฝึกฝน “หลิงหลงต้าหลัวเทียน” ถึงความสมบูรณ์แบบ เขาต้องคิดถึงมันจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว ช่องว่างระหว่างระดับใหญ่ไม่ใช่เรื่องตลก

แต่ตอนนี้

เมื่อเขาใช้ “หลิงหลงต้าหลัวเทียน” พลังปราณที่แท้จริงของเขาจะเปลี่ยนเป็นแก่นแท้ที่แท้จริง และจากนั้นก็จะไม่มีความแตกต่างกันมากนักระหว่างเขากับระดับสรรค์สร้าง

บวกกับไพ่ตายมากมาย

ฆ่ามันให้หมดไปเลย!