บทที่ 78

บทที่ 78 : ทักษะสายเลือด, ยอดเขาจิตวิญญาณ

“น่าเสียดายที่หุบเขาที่ซ่อนอยู่นั้นเต็มไปด้วยพลังและมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีสิ่งดีๆ”

ความเสียใจปรากฏในดวงตาของเมิ่งฉางชิง

เขาแค่อยากจะเข้าไป แต่อาณาจักรลับถูกปิด

เมิ่งฉางชิงส่ายหน้าเล็กน้อยไม่ได้คิดมาก

ดังสุภาษิตที่ว่า สิ่งที่ได้มาคือโชคลาภ แต่สิ่งที่สูญเสียคือโชคชะตา เขาได้รับสิ่งดีๆ มากมายในอาณาจักรลับแล้ว

ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เมิ่งฉางชิงก็ก้าวไปข้างหน้า แต่ก็หยุดทันที

เพราะเขาพบว่ามีคนหลายพันคนอยู่ในจัตุรัสและเกือบทุกคนกำลังมองมาที่เขา

“ข้าทำอะไรไป?”