บทที่ 68

บทที่ 68 : ข้าไม่ใช่คนลงมือเบาๆ

ทุกคนตามเสียงนั้นไปทันที

จากนั้นพวกเขาก็รู้ว่ามีคนกำลังเดินไปหาสัตว์อสูรจริงๆ

ก้าวไม่เบาหรือหนัก ความเร็วไม่เร็วหรือช้า

จริงๆ แล้วมันดูคล้ายกับการเดินเล่นสบายๆ

“คนนี้คือเมิ่งฉางชิงจากยอดเขาหลิงเซี่ยว!”

“เขาอยากทำอะไร?”

“เขาคงไม่อยากต่อสู้กับสัตว์อสูรตัวนั้นใช่ไหม?”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะเริ่มพูดและหยุดจากไป

ทุกสายตาหันไปหาเมิ่งฉางชิง