บทที่ 57

บทที่ 57 : ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น!

หลังจากอยู่ห่างจากเมิ่งฉางชิง

ไป่ซู่ซีหยุดบนเนินเขา

นางหันกลับไปและมองไปในทิศทางของเมิ่งฉางชิง

การพบปะกับศิษย์พี่เมิ่งทุกครั้งนั้นสั้นมาก คงจะดีถ้ามันสามารถอยู่ได้นานกว่านี้

“คนสนิทนั้นหายากในชีวิต และเพื่อนแท้นั้นหายากยิ่งกว่า”

“เจ้าโชคดีที่ได้พบผู้ชายดีๆ”

เสียงเก่าแก่ไม่ค่อยถอนหายใจด้วยอารมณ์แบบนี้นัก

ในช่วงเวลาของนาง

หากมีหญ้าวิญญาณสีน้ำเงินเก้าใบวางอยู่ตรงหน้า แม้แต่สมาชิกของนิกายเดียวกันก็ยังฆ่ากันเองได้