ตอนที่ 330 ฟ้าเปลี่ยนสี

“อาศัยช่วงที่ข้ายังเหลือลมหายใจอยู่อีกเฮือก ไปเตรียมพู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึกมาให้ข้า!” องค์จักรพรรดิตรัสพลางจะทรงลุกขึ้น ฮองเฮารีบปรี่เข้าไปประคองไว้

“องค์จักรพรรดิพักผ่อนสักครู่เถิดเพคะ! มีอะไรกันพวกเราค่อยว่ากันในวันพรุ่งนี้!” ฮองเฮาเหนียงเหนียงเอ่ยด้วยความกังวล

องค์จักรพรรดิตบหลังพระหัตถ์ของฮองเฮาเบา ๆ

“ช่วงวันเวลาเหล่านั้นเราทำเรื่องเลอะเลือนไปไม่น้อยกระมัง! คิดว่าคงทำให้เจ้าผิดหวังแล้วเช่นกัน!” องค์จักรพรรดิทอดถอนพระทัยเอ่ย จวนกั๋วกงให้การสนับสนุนพระองค์ถึงเพียงใด คอยบังลมกันฝนอยู่เบื้องหลังให้พระองค์มาเนิ่นนานหลายสิบปี นายท่านรองตระกูลเซี่ยยิ่งยอมชดใช้ความผิดแทนพระองค์ด้วยการไปเฝ้าเมืองเยี่ยนเหมินอย่างเด็ดเดี่ยวถึงสิบกว่าปี ในช่วงสิบกว่าปีนี้เคยได้กลับมายังเมืองหลวงเพื่ออยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวสักกี่ครากัน

“ท่านพ่อท่านแม่ไม่เคยตำหนิพระองค์เลย พี่สองก็ไม่เคยตำหนิพระองค์แม้แต่ครึ่งส่วน!” ฮองเฮาน้ำตานองหน้า ชายผู้เคียงข้างนางมากว่ายี่สิบปีบัดนี้กลับกลายมาเป็นเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะเคยทำเรื่องผิดพลาดจนทำให้นางต้องเสียใจอยู่บ้าง แต่ลึก ๆ แล้วอย่างไรก็ยังคงปวดใจสงสารอยู่ดี