เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเกอเพิ่งกลับถึงจวนก็ได้ยินพวกสาวใช้รายงานว่าเซี่ยหมิงหยวนกลับมาแล้ว
“สามีกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ~”
“อืม วันนี้กลับไปจวนโหวมาหรือ” เซี่ยหมิงหยวนก้าวขึ้นหน้ารับเสื้อคลุมของภรรยาไป เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
“เจ้าค่ะ หูไหลส่งจดหมายมาบอกว่ายามนี้พี่สองไม่เป็นอะไรมากแล้ว ข้าคิดจะไปส่งข่าวความปลอดภัยให้ท่านแม่กับท่านย่าพวกนาง ทว่านึกไม่ถึงว่ายามนี้เขาจะทำงานได้ความยิ่งนัก ส่งจดหมายไปที่จวนโหวแต่เนิ่น ๆ แล้วเช่นกัน!” เหวินจิ่นเกอกอดกระบอกน้ำร้อนนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม ยามนี้เพิ่งย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิจึงยังมีความหนาวเย็นอยู่บ้าง
หน้าต่างถูกลมพัดกระแทกเปิดออก ไอเย็นสายหนึ่งพัดเข้ามาทำให้เหวินจิ่นเกออดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน!
“นายท่านทั้งสองจะรับสำรับเลยหรือไม่เจ้าคะ วันนี้แม่นมหูตุ๋นน้ำแกงให้นายท่านทั้งสองด้วยตนเองเลยเจ้าค่ะ!” ชุนเหอเอ่ยขึ้นพลางปิดหน้าต่างไปด้วย
คนทั้งสองตอบรับ ให้พวกสาวใช้จัดสำรับไว้ที่ห้องโถงเล็กในเรือน และยังให้คนไปรับเด็กทั้งสองคนมาอีกด้วย
“วันนี้สามีมิได้ไปตำหนักบูรพาหรือเจ้าคะ”