กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮูหยิน เจ้าค่ะ คุณหนูรองผู้นี้เมื่อก่อนดึงดันจะแต่งให้คุณชายตระกูลฉางให้ได้ ท่านดูสิเจ้าคะเวลาเพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่ปีก็กลายเป็นเช่นนี้เสียแล้ว โชคดีที่เมื่อก่อนมิใช่ท่านที่แต่งออกไปเจ้าค่ะ~” ชุนลู่กล่าวด้วยความรู้สึกโล่งอกโล่งใจอยู่บ้าง
เหวินจิ่นเกอปรายตามองนางแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น
“วันหน้าอย่าได้พูดจาเช่นนี้ต่อหน้าผู้อื่นอีก พวกเจ้าก็เป็นคนที่ติดตามข้ามานาน ควรจะรู้ว่าวาจาอะไรกันควรพูด วาจาอะไรกันไม่ควรพูด วันนี้ข้าก็เพียงเห็นแก่ที่ท่านย่าทรงกังวลอยู่บ้างจึงได้ไปเอ่ยเตือนสักประโยคสองประโยค ส่วนวันหน้าจะต้องเดินไปอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของนางเองแล้ว~” เหวินจิ่นเกอกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ฮูหยิน พวกเราจะกลับกันเลยหรือไม่เจ้าคะ” ชุนเหอถามขึ้น
“ไปร้านตำรา~”