เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ใคร ๆ ต่างก็กล่าวกันว่าเหวินจิ่นเกอผู้นี้ชะตาชีวิตช่างดีเหลือเกิน ไม่ต้องแยกตระกูลไปอยู่เพียงลำพัง อีกทั้งสามีภรรยานายท่านรองตระกูลเซี่ยก็เดินทางไปยังเมืองเยี่ยนเหมินแล้ว เช่นนี้เหวินจิ่นเกอมิใช่กลายเป็นนายหญิงผู้ดูแลเรือนไปโดยปริยายหรอกหรือ ไม่ต้องคอยปรนนิบัติพ่อแม่สามี ทั้งยังไม่มีผู้ใดคอยควบคุม ชะตามิดียิ่งหรอกหรือ!” ฮูหยินวัยเยาว์นางหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความอิจฉา
“ข้ายังได้ยินมาอีกว่าเหวินจิ่นเกอผู้นี้ตื่นนอนตอนตะวันโด่งทุกวี่วัน จุ๊ จุ๊ หากเป็นที่บ้านของพวกเรา แม่สามีคงไม่รู้ว่าจะลงทัณฑ์เช่นไรแล้ว!” ฮูหยินวัยเยาว์อีกคนหนึ่งเอ่ยสำทับตาม ทว่ากลับแฝงไปด้วยความริษยาอย่างท่วมท้น
ตัวนางเองนั้นทุกวันยังไม่ทันถึงยามเฉินก็ต้องลุกขึ้นมาแล้ว ไม่เพียงแต่ต้องปรนนิบัติต่อสามี ยังต้องคอยปรนนิบัติแม่สามี ภายในเรือนยังมีอนุภรรยาและอนุห้องข้างอีกหลายนางคอยหาเรื่องก่อกวนอยู่เรื่อย ๆ เช่นนี้จิตใจจะไปสมดุลสงบสุขได้อย่างไร