ตอนที่ 274 อ๋องหรงเองก็ตื่นตระหนกจนลนลาน

เยวี่ยหลิงซีก็ไม่รู้ว่าตนเองกำลังโมโหสิ่งใดอยู่ ทั้งยังรู้สึกว่าตนเองค่อนข้างไร้เหตุผลยิ่งนัก ถึงอย่างไรฉีก็เป็นพระชายารองของเขา ต่อให้ทั้งสองจะมีอะไรกันก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาแท้ ๆ~

“ช่างเป็นบุรุษไร้ยางอายจริง ๆ!” เยวี่ยหลิงซีเด็ดกลีบดอกไม้ดอกหนึ่งจนเหลือเพียงเกสร

“พระชายาอ๋อง ท่านระงับโทสะลงเถิดเจ้าค่ะ เมื่อครู่คนตาดีล้วนมองออกอย่างชัดเจนว่าท่านอ๋องผลักพระชายารองฉีออกไป แสดงว่าท่านอ๋องไม่ชอบพระชายารองเจ้าค่ะ!” เชี่ยวอวี้สาวใช้คอยเกลี้ยกล่อมปลอบประโลมอยู่ด้านข้าง

เยวี่ยหลิงซีได้ยินคำพูดของเชี่ยวอวี้ ในใจก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย แต่ปากก็ยังคงไม่ยอมผ่อนปรน

“ใครจะรู้เล่าว่าเขาแสร้งทำเป็นเล่นละครให้ผู้อื่นดูหรือไม่ ไม่แน่ว่าพอลับหลังคนแล้วอาจจะกำลังหวานชื่นกับพระชายารองฉีผู้นั้นอยู่ก็ได้”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงด้านนอกแจ้งว่าท่านอ๋องเสด็จมาแล้ว เยวี่ยหลิงซีพลันนั่งหลังตรงในทันที จัดแจงเสื้อผ้าเล็กน้อย แสร้งทำทีเป็นไม่แยแสสนใจ