ตอนที่ 269 องค์หญิงซินหยางปากสว่างยิ่งนัก

“ไหวอัน ทางฝั่งเจ้าตอนนี้สืบพบอะไรกันบ้างหรือไม่” เซี่ยหมิงหยวนเอ่ยถาม

ซื่อจื่ออ๋องคังส่ายหน้า แม้ว่าจะมีเป้าหมายที่นึกสงสัย แต่อีกฝ่ายกลับกระทำการได้อย่างมิดชิดจนแทบมิอาจหาจุดน่าสงสัยและเบาะแสใด ๆ ได้เลย แต่ก่อนพวกเขาล้วนรู้สึกว่าอ๋องหรงรับมือได้ยาก บัดนี้ดูท่าแล้วคนผู้นี้ต่างหากที่ซ่อนตัวได้ลึกซึ้งอย่างแท้จริง สิ่งที่แสดงออกมาในยามปกติคงเป็นเพียงภาพลวงตากระมัง!

“ตำหนักบูรพาในยามนี้เรียกได้ว่ามากคนก็มากความ ไม่รู้ว่ามีสายลับของผู้ใดแฝงตัวอยู่บ้าง วันหน้าจะเอ่ยวาจาหรือกระทำการใดก็ยังคงต้องระมัดระวังให้มาก ตำแหน่งรัชทายาทของท่านอ๋องนี้เป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายล้วนอยากได้นัก!” ซื่อจื่ออ๋องคังมององค์รัชทายาทพลางเอ่ยขึ้น

“ข้ารู้แล้ว~” องค์รัชทายาทมีหรือจะไม่รู้ ความจริงแล้วนับแต่เป็นรัชทายาทมาในช่วงวันเวลาเหล่านี้ ก็มีเรื่องราวทั้งเล็กและใหญ่เกิดขึ้นมากมาย เพียงแต่ล้วนมิร้ายแรงเท่าครั้งนี้เท่านั้น