กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนที่ไม่รู้จักกาลเทศะถูกเชิญออกไปอย่างซังตาย บรรดาคนที่เหลือก็ไม่กล้ากระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์อีก ด้วยกลัวว่าคนต่อไปที่จะถูกเชิญออกไปจะเป็นตนเอง~
คนที่เข้าใจความต่างรู้ดีถึงเรื่องระหว่างองค์หญิงกับท่านเซี่ยผู้นี้ นี่ยังจงใจยกขึ้นมาเป็นหัวข้อสนทนา ต่อให้โง่เขลาเพียงใดก็ไม่ควรมาพูดจาต่อหน้าองค์หญิงมิใช่หรือ?
“ทูลองค์หญิง แม้หม่อมฉันจะเคยเล่าเรียนตำรามาบ้าง แต่ย่อมมิอาจนับเป็นหญิงผู้เปี่ยมปัญญาอะไรกัน ทว่าอาจารย์ผู้สอนสั่งวิชาในวัยเยาว์ของหม่อมฉัน แท้จริงแล้วก็คือพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเซียวเจ้าค่ะ!” คำพูดของฝูหลิ่วทำให้ทุกคนตกตะลึง จากนั้นก็ได้ยินนางเอ่ยต่อไป