เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของเซี่ยหมิงหยวนค่อย ๆ มืดครึ้มลง คนที่คะนึงหามาเนิ่นนานอยู่ตรงหน้าแล้วไหนเลยจะมัวสนสิ่งอื่นใด จึงอุ้มร่างนางขึ้นมาโดยตรง แล้วมุ่งหน้าไปยังสระอาบน้ำอย่างเจนจัดคุ้นเคย
“ท่านปล่อยข้าลงนะ ข้าเพิ่งอาบน้ำไปเอง~” เหวินจิ่นเกอไหนเลยจะเดาเจตนาของบุรุษผู้นี้ไม่ออก ยามที่ให้สร้างสระน้ำนี้ขึ้นมาแต่แรกก็คงคิดการเช่นนี้ไว้ เพียงแต่ยังไม่เคยได้ใช้ก็เท่านั้น
“ข้ายังมิได้ยกโทษให้ท่านเลยนะ!” เหวินจิ่นแค่นเสียงเบา ๆ พลางกล่าว
เซี่ยหมิงหยวนหยุดฝีเท้าแล้วเงยหน้าขึ้นมองนาง
“ดังนั้นนี่ข้ามิใช่กำลังลงมือปฏิบัติจริงเพื่อขอให้ภรรยายกโทษให้อยู่หรอกหรือ หากข้าปรนนิบัติดี ภรรยาเบิกบานใจแล้วก็ไม่โกรธแล้วมิใช่หรือ” เซี่ยหมิงหยวนกล่าวจบก็มองเหวินจิ่นเกอที่ใบหน้าแดงก่ำ อารมณ์ดียิ่งนัก รอยยิ้มก็พลอยกว้างขึ้นเป็นเท่าทวี