ตอนที่ 236 พบเจอหมิ่นเหยาผู้หยาบคายไร้เหตุผล

“พี่สะใภ้ไปเดินเที่ยวงานเทศกาลโคมไฟเป็นเพื่อนพวกเราเถิดนะ ปกติท่านชอบเดินเที่ยวงานเทศกาลโคมไฟที่สุดมิใช่หรือ ปีกลายช่วงเวลานี้ท่านอุ้มท้องหลานชายทั้งสองจึงมิอาจออกนอกเรือนได้ ปีนี้ก็ร่วมออกไปเที่ยวเล่นกับพวกเราเถิด” จูอันกับหมิงจูกะพริบดวงตากลมโตมองเหวินจิ่นเกอ

“ไปเถิด! นานทีปีหนจะได้ออกไปเที่ยวเล่นตามลำพังสักครา เด็กทั้งสองคนยังมีแม่อยู่นี่!” ฮูหยินรองเซี่ยก็เห็นพ้องด้วย ตั้งแต่คลอดเด็กทั้งสองออกมา หากมิได้มีธุระจริง ๆ แล้ว โดยทั่วไปเหวินจิ่นเกอก็มักจะมิยอมก้าวเท้าออกนอกประตูเรือน เอาแต่อยู่เรือนเป็นเพื่อนลูก มิเช่นนั้นก็ขลุกอยู่ในห้องหนังสือเขียนภาพวาดภาพไปเรื่อย

แม้จะดูเหมือนทุกอย่างเป็นปกติดี ทว่าฮูหยินรองเซี่ยก็ยังคงกังวลในตัวนางอยู่บ้าง

“ก็ได้เจ้าค่ะ! วันนี้ข้าจะออกไปเป็นเพื่อนพวกเจ้าดูโคมบุปผาดีหรือไม่” เหวินจิ่นเกอกล่าวจบก็หันไปมองฮูหยินรองเซี่ยแล้วกล่าวว่า