กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่คนของจวนโหวอันติ้งรุดมาถึง เหวินจิ่นเกอยังมิได้คลอด ทว่ามีหมอหญิงอู๋และหมอหลวงคอยอยู่เป็นเพื่อนด้านใน หมอตำแยออกมาเพียงกล่าวว่ายังมิถึงเวลา เด็กสองคนปราณชีวิตมาจะค่อนข้างช้ากว่าปกติ
“ซ่าวฮูหยินเก็บเรี่ยวแรงไว้ก่อนเจ้าค่ะ กินสิ่งใดรองท้องสักหน่อย ยามต้องออกแรงข้างหน้ายังมีอีกมากนัก!” หมอหญิงอู๋รับน้ำแกงข้าวบดชามหนึ่งมาจากมือของชุนหลาน
ความเจ็บปวดอันมหาศาลโถมซัดเข้ามา เหวินจิ่นเกออดมิได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ขณะนี้น้ำตาของนางร่วงเผาะเป็นสาย ทว่ากลับมิได้ส่งเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย
ชุนเหอกับพวกสาวใช้มองดูแล้วปวดใจยิ่งนัก ทันใดนั้นประตูก็ดังเอี๊ยดขึ้นมา ฮูหยินรองเซี่ยและฮูหยินเหวินต่างก้าวเข้ามาด้านใน ฮูหยินเหวินนั่งลงข้างหน้าต่างพลางกุมมือบุตรสาวไว้