เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้นเซี่ยหมิงหยวนก็พาเหวินจิ่นเกอกลับจวนกั๋วกง เพิ่งจะก้าวเข้าประตูจวนก็ถูกเฒ่าชราผู้นี้เซี่ยส่งคนมาตามตัวไป
“จิ่นเกอกลับมาแล้วหรือ วันนั้นทำให้เจ้าต้องได้รับความคับแค้นใจจริง ๆ หากในใจเจ้ามีความไม่สบายใจอะไรกันจริง ๆ ก็บอกกล่าวกับท่านย่าได้นะ~”
คำพูดของเฒ่าชราผู้นี้เซี่ยทำให้เหวินจิ่นเกอรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง นางเหลือบมองเซี่ยหมิงหยวนแวบหนึ่ง ฝ่ายหลังยักไหล่แสดงออกว่าไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นเช่นกัน ทั้งสองคนเพิ่งกลับมาก็ถูกเชิญมาที่เรือนฉืออัน แม้แต่ประตูเรือนรองก็ยังมิได้ก้าวเข้าไป ย่อมไม่มีทางรู้ได้ว่าในจวนกั๋วกงเกิดเรื่องอันใดขึ้น...
“ท่านย่า เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นหรือเจ้าคะ ข้ามิได้คับแค้นใจอันใดเลยเจ้าค่ะ! เมื่อวานที่กลับจวนโหวเป็นเพราะท่านแม่กำลังดูตัวหาการหมั้นหมายให้พี่ใหญ่ จึงให้ข้ากลับบ้านไปช่วยออกความเห็นสักเล็กน้อยเจ้าค่ะ!” เหวินจิ่นเกอคาดเดาออกได้อะไรกัน จึงเอ่ยอธิบาย