เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วุ่นวายอยู่เนิ่นนานสามีภรรยาเหวินจิ่นเกอก็กลับมาถึงในห้อง อารมณ์ของเหวินจิ่นเกอยังคงขุ่นมัวอยู่บ้าง เซี่ยหมิงหยวนเห็นเช่นนั้นจึงได้แต่เอ่ยปลอบประโลมด้วยคำหวาน
“ยังโกรธอยู่อีกหรือ”
เซี่ยหมิงหยวนนั่งลงตรงริมขอบเตียง โอบกอดเหวินจิ่นเกอพลางเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา
“ลุงใหญ่ช่างมีความสามารถเสียจริง ก่อนหน้านี้มีอนุภรรยาเจี่ยนคอยหาเรื่องป้าสะใภ้ใหญ่กับผิงถิง ถัดมาไม่ทันไรก็มีอนุภรรยาเหนียนเข้ามาป่วนจนไก่บินสุนัขกระโดด เจ้าจะก่อเรื่องก็ก่อไปสิ เหตุใดต้องดึงเอาจวนโหวอันติ้งของข้าไปพัวพันด้วย” นี่ต่างหากคือสิ่งที่ทำให้เหวินจิ่นเกอโมโหที่สุด ในใจของนางนั้นคนในครอบครัวสำคัญที่สุด
“เอาเถิด ข้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดวันนี้เจ้าถึงบอกให้ชุนเหอเตรียมใบส้มโอไว้ล้างเสนียดจัญไร เจ้ารู้แต่แรกแล้วหรือว่าอนุภรรยาเหนียนผู้นี้จะก่อเรื่อง” เซี่ยหมิงหยวนเอ่ยถาม