เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
องค์หญิงซินหยางพาผิงถิงเดินออกมาจากด้านหลังเขาจำลอง ความจริงพวกนางอยู่ด้านหลังมาโดยตลอด ที่ไม่ยอมปรากฏตัวก็เพียงแค่อยากฟังว่าองค์หญิงจิ้งอันผู้นี้ยังคิดจะพูดอะไรกันอีก?
“น้องสาวจิ้งอันช่างวางอำนาจบาตรใหญ่ยิ่งนัก มิน่าเล่ากระทั่งเสด็จแม่ของข้าก็ยังไม่อยู่ในสายตาของน้องสาว นับประสาอะไรกับน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของข้าผู้นี้ ข้าอยากจะลองถามพระสนมอันเหนียงเหนียงดูให้ดีจริง ๆ ว่าสั่งสอนบุตรสาวมาอย่างไร!”
วาจาขององค์หญิงซินหยางทำให้จิ้งอันเกิดความหวาดกลัวอยู่บ้าง ตอนเด็ก ๆ ตนเองหยิ่งยโสไร้มารยาทก็ถูกซินหยางจัดการไปไม่น้อย เมื่อเทียบกับตนเองแล้ว ซินหยางต่างหากที่เป็นพระธิดาในดวงใจของเสด็จพ่อ เมื่อครู่นี้ก็คิดเพียงว่าที่นี่ไม่มีผู้อื่นจึงหวังแค่ความสะใจชั่วครู่ ล่วงเกินฮองเฮาเหนียงเหนียงไปบ้าง~
“หมิงจู ข้ามมานี่~” ผิงถิงร้องเรียกเซี่ยหมิงจูให้ข้ามไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์