กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮูหยินผู้เฒ่าชนเข้ากับกำแพงที่ตำหนักฮองเฮาจริง ๆ อุปนิสัยของท่านแม่ตนเองเป็นอะไรกันฮองเฮาย่อมกระจ่างแจ้งที่สุด พระชายาอ๋องคังมาคร่ำครวญร่ำไห้กับนางตั้งแต่เช้าตรู่รอบหนึ่งแล้ว อีกทั้งยังไปกราบทูลระบายความทุกข์กับไทเฮาอีกคำรบหนึ่ง…
“ท่านแม่ ลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลาน ท่านแม่จะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวไปไยเล่า ยี่สิบกว่าปีมานี้ที่พี่สะใภ้ใหญ่ทุ่มเทเหน็ดเหนื่อยเพื่อจวนกั๋วกงผู้ใดต่างก็ประจักษ์แก่สายตา แม้แต่คนของเรือนที่สามยังยินดีช่วยออกหน้าพูดแทน ทว่าท่านแม่กลับคิดจะทำให้พี่สะใภ้ใหญ่ช้ำใจ!” ฮองเฮาไม่สนว่าสีหน้ามารดาตนจะย่ำแย่เพียงใด ยังคงเอ่ยสืบไป