กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเกอมิได้หลับนอนตลอดทั้งคืน ยามนี้จึงนอนชดเชยอยู่ในห้อง เมื่อตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว!
“ข้านอนไปนานถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เหวินจิ่นเกอบิดขี้เกียจ
ชุนเหอให้คนเตรียมสิ่งของสำหรับล้างหน้าบ้วนปากไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว เมื่อคืนวานซื่อจื่อฮูหยินคลอดบุตร คุณหนูของตนก็อยู่เป็นเพื่อนตลอดทั้งคืน ใต้ตายังคงมีรอยคล้ำอยู่เลย...
“ยามนี้ท่านหญิงยังคงหลับอยู่เจ้าค่ะ บอกว่ามื้อเที่ยงมิต้องปลุกนางไปกินข้าว ต่อให้ชุนหลานจะถืออาหารเลิศรสมาล่อก็ไร้ประโยชน์!” วาจาที่ชุนเหอนำมาถ่ายทอดทำให้เหวินจิ่นเกอหัวเราะออกมา
“ลำบากนางเช่นกัน กลางค่ำกลางคืนก็อยู่เป็นเพื่อนด้วย ปล่อยให้นางนอนเถิด! อย่างไรเสียวันนี้ก็ไม่มีเรื่องอันใด!”
หลังจากเหวินจิ่นเกอสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ชุนหลานก็นำสาวใช้ยกอาหารเที่ยงขึ้นโต๊ะ คนไม่กี่คนปรนนิบัตินางกินข้าว