ตอนที่ 175 ออกเดินทางกลับเมืองหลวง

ยามค่ำคืนเมื่อเซี่ยหมิงหยวนกลับมา ไม่ว่าเขาจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างหน้าบ้วนปาก หรือทำอะไรกัน เหวินจิ่นเกอก็คอยเดินตามเขาต้อย ๆ ประหนึ่งหางเส้นเล็ก

เซี่ยหมิงหยวนมองเหวินจิ่นเกอพลางถอนหายใจอย่างจนปัญญา

“ฮูหยินทำอะไรกัน ร่างกายเจ้าในยามนี้ต่อให้หายดีเป็นส่วนใหญ่แล้ว ก็ไม่อาจเดินไปเดินมาไม่หยุดหย่อนเช่นนี้ได้ ไปพักผ่อนดีหรือไม่” น้ำเสียงของเซี่ยหมิงหยวนแฝงความปลอบโยนเอาใจ

“ข้าใกล้จะกลับแล้ว เราสองคนคงไม่ได้พบกันอีกเสียนาน ก็แค่อยากอยู่กับท่านให้นานขึ้นสักหน่อยมิใช่หรือ อย่างไรกัน โอกาสเพียงเท่านี้ก็ไม่คิดจะให้เชียวหรือ!” เหวินจิ่นเกอมีน้ำเสียงขุ่นเคืองอยู่บ้าง…

บุรุษผู้นี้ช่างกระไรจริง ๆ เชียว~ ยามที่ควรจะมีอารมณ์สุนทรีย์กลับไม่มีแม้แต่น้อย ตนเองแสดงออกอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้แล้ว เขายังอุตส่าห์เดินไปหยิบตำรามาอ่านที่ห้องหนังสือเล็กข้าง ๆ ได้อีกหรือ

“สามี~ ข้ากำลังจะกลับเมืองหลวงแล้วนะเจ้าคะ! ท่านจะไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์ข้าแม้แต่น้อยนิดเลยหรือ” เหวินจิ่นเกอยังไม่ยอมจำนน นางหมอบอยู่ตรงหน้าโต๊ะหนังสือแล้วเอ่ยถาม