เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฮัดเช้ย!” ท่านชายจวิ้นน้อยแห่งผิงชางจามติดต่อกันหลายครั้งอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“ไอ้หยา วันนี้หนาวพิลึกจริง ๆ แม้แต่ข้าก็ยังติดไข้หวัดจนได้!” จวิ้นอ๋องน้อยลูบปลายจมูกพลางเอ่ยขึ้น
เซี่ยหมิงหยวนมองเขาด้วยสีหน้าพูดไม่ออก จะว่าไปพวกเขาสองคนก็เป็นสหายสนิทกันมาหลายปี แม้ปกติจวิ้นอ๋องน้อยจะอยู่ที่ดินแดนศักดินาผิงชาง ทว่าบิดาของทั้งสองตระกูลเป็นสหายรักที่ไปมาหาสู่กันอย่างสนิทสนมยิ่ง
จวิ้นอ๋องน้อยวัยเยาว์โปรดปรานการติดตามอ๋องจวิ้นผิงชางเข้าออกค่ายทหาร ด้านการทำศึกสงครามจึงมีพรสวรรค์ไม่น้อย ในหมู่เชื้อพระวงศ์ ผู้ที่สามารถทัดเทียมกับอ๋องหรงซึ่งสร้างชื่อเสียงตั้งแต่เยาว์วัยได้นั้น นอกจากซื่อจื่ออ๋องคังผู้ทำตัวเหยาะแหยะไปวัน ๆ แล้ว ก็มีเพียงท่านชายจวิ้นน้อยแห่งผิงชางผู้นี้นี่เอง
“มาเมืองเยี่ยนเหมินตั้งนานปานนี้แล้ว ยังไม่อาจเปลี่ยนคนให้กลายเป็นนายเจ้านายหญิงแห่งจวนอ๋องจวิ้นของตนเองได้ เจ้าช่างมีฝีมือเสียจริง!” เซี่ยหมิงหยวนส่งเสียงเย้ยหยันพลางกล่าว