เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเกอตื่นสายเสียแล้ว! ทว่าฮูหยินรองเซี่ยจงใจส่งคนมาบอกความว่าวันนี้ให้นางพักผ่อนให้สบาย ไม่ต้องไปหาตนที่นั่น
เหวินจิ่นเกอนึกถึงเรื่องราวสารพัดเมื่อคืนวาน ก็แทบอยากจะฉีกร่างเซี่ยหมิงหยวนเป็นชิ้น ๆ คนผู้นี้ช่างเป็น ช่างเป็น… เหวินจิ่นเกอเองยังรู้สึกว่ายากจะเอ่ยปาก
“ฮูหยินน้อย ให้พวกข้าเข้าไปปรนนิบัติท่านเปลี่ยนเครื่องแต่งกายหรือไม่เจ้าคะ” เสียงของชุนเหอกับชุนจู๋ดังขึ้นจากภายนอก
“เข้ามาเถิด!” เหวินจิ่นเกอดึงผ้าห่มกระชับกายแล้วลุกขึ้นนั่ง
ชุนจู๋หาชุดมาเตรียมไว้ให้นางเปลี่ยน ครั้นเห็นรอยแต้มเป็นดวง ๆ บนเรือนร่างของนายตนก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงขึ้นมา
“คุณชายผู้นี้ก็เหลือเกินจริง ๆ ไม่รู้จักเอ็นดูฮูหยินน้อยบ้างเลย ยังดีที่เสื้อผ้าช่วงหน้าหนาวนี้หนา คอเสื้อสูงจึงพอมองไม่ออก!” เหวินจิ่นเกอสวมเสื้อผ้าเสร็จสรรพ ชุนเหอก็เริ่มเกล้าผมแต่งหน้าให้นาง เพียงชั่วครู่เดียวก็แต่งกายเรียบร้อย