ตอนที่ 132 พบการหาเรื่องอีกครา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น องค์จักรพรรดิพาฮองเฮาและเหล่าสนมเสด็จกลับไปก่อน บรรดาญาติสนิทมิตรสหายของแต่ละตระกูลที่อยู่ด้านหลังจึงทยอยเดินทางตามไป

“การเดินทางตั้งค่อนวันนี้ นั่งเสียจนข้าปวดเอวเมื่อยหลังไปหมดจริง ๆ” เหวินจิ่นเกอพอกลับถึงเรือนก็ทอดกายนอนแผ่อยู่บนตั่งนุ่มทันที

แม่นมหูเดินตามเข้ามาด้านหลัง เมื่อครู่ชุนเหอเพิ่งประคองชุนลู่ที่ได้รับบาดเจ็บกลับมา นางได้ยินเรื่องราวเพียงครึ่ง ๆ กลาง ๆ จึงรีบมาดูนายน้อยของตน

“โถ ซื่อจื่อฮูหยินของข้า! ออกไปครานี้เหตุใดถึงมีบาดแผลกลับมาได้เล่าเจ้าคะ ท่านมิเป็นอะไรใช่หรือไม่?”

เหวินจิ่นเกอที่เพิ่งล้มตัวลงนอนได้ครู่เดียวถูกแม่นมหูดึงตัวขึ้นมาเช่นนี้ สายตาของนางกวาดมองสำรวจทั่วทั้งบนล่างซ้ายขวา ครั้นเห็นว่าบนร่างของเหวินจิ่นเกอไม่มีบาดแผลใด ๆ จึงค่อยลอบถอนหายใจออกมา