ตอนที่ 128 จิ้งจอกขาวน้อย

“จิ่นเกอ ตรงนั้นมีกวางตัวหนึ่งด้วย~” ผิงถิงหันศีรษะไปเอ่ยกับเหวินจิ่นเกอด้วยความตื่นเต้นอยู่บ้าง

เหวินจิ่นเกอมองตามไปก็พบว่าเป็นกวางดาวตัวหนึ่งจริง ๆ เป็นกวางที่งดงามยิ่งนักตัวหนึ่ง ยังไม่ทันที่เหวินจิ่นเกอจะได้เอ่ยปาก ผิงถิงก็ควบม้าตรงไปแล้ว คันธนูถูกน้าวเตรียมพร้อมที่จะคว้าเหยื่อล่าตัวนี้มาครอง

“ช่างน่าเสียดายจริง ๆ วิ่งหนีไปแล้ว…” ลูกศรดอกนี้ของผิงถิงยิงเบี่ยงไป เจ้ากวางดาวคล้ายจะเกิดความระแวดระวัง จึงวิ่งหนีเตลิดไปไกลดั่งบิน

“เมื่อครู่เกือบไปแค่นิดเดียวแท้ ๆ…” ผิงถิงเห็นพวกเหวินจิ่นเกอเดินเข้ามาก็เอ่ยขึ้นด้วยความหม่นหมองใจอยู่บ้าง

เหวินจิ่นเกอมองดูท่าทางเยี่ยงเด็กน้อยเช่นนี้ของผิงถิงก็อดที่จะยิ้มออกมามิได้ ทว่าเมื่อเห็นใบหน้าบึ้งตึงดั่งมะระขมของผิงถิงแล้ว ก็นึกกลั้นรอยยิ้มพลางปลอบประโลม

“ไม่เป็นไรหรอก พวกเราไปดูตัวอื่นกันเถิด! ไม่แน่ว่าพอกวางดาวไปแล้ว อาจจะมีสัตว์ตัวอื่นเข้ามาก็ได้นะ!”

ผิงถิงเพิ่งจะพยักหน้า ทันใดนั้น ที่ไม่ไกลนักก็มีเสียงเอะอะจอแจระลอกหนึ่งดังแว่วมา