ตอนที่ 125 ความประหลาดใจมีอยู่ทุกหนแห่ง

“ท่านแม่ อาสะใภ้รอง น้องสี่กับน้องชายคนที่ห้าหาโอกาสออกมาเที่ยวเล่นได้ยากยิ่ง ก็ปล่อยให้พวกเขาออกไปเที่ยวเล่นเถอะเจ้าค่ะ ข้าให้อวิ๋นเซินตามพวกเขาไปคงไม่เกิดเรื่องอันใดหรอกเจ้าค่ะ~”

เหวินจิ่นไป๋ส่งสายตาให้เหวินจิ่นเกอไม่หยุด เหวินจิ่นเกออดหัวเราะไม่ได้ น้องชายผู้นี้ยังคงเหมือนตอนเด็ก ๆ ไม่ว่าเรื่องใดเป็นต้องให้นางไปพูดช่วยเขากับท่านแม่

“สะใภ้ใหญ่ก็ให้เด็กทั้งสองออกไปเดินเล่นเถอะ ยามปกติก็ถูกขังอยู่ในสถาบันเพื่ออ่านตำรา ยากนักกว่าจะมีโอกาสได้ออกมาเช่นนี้…” ฮูหยินผู้เฒ่ามองดูหลานชายทั้งสองพลางเอ่ยปากช่วยพูดเช่นกัน

ฮูหยินเหวินจนใจ ในเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยปากอนุญาตแล้วนางจะยังรั้งไว้ได้อย่างไร จึงยอมให้พวกเขาออกไปเที่ยวเล่น ทว่าก็กำหนดชั่วยามไว้ว่าไม่ให้เล่นนานเกินไป และต้องพาผู้ติดตามไปด้วย