ตอนที่ 117 แสร้งเมา

นายท่านรองตระกูลเซี่ยและฮูหยินรองเซี่ยจำต้องกลับเมืองเยี่ยนเหมินแล้ว ทั้งสองจึงมาเอ่ยคำอำลากับท่านกั๋วกงผู้เฒ่าและฮูหยินผู้เฒ่า

“เจ้าลองพูดดูซิว่าอายุก็ป่านนี้แล้ว เหตุใดจึงต้องกลับด่านเยี่ยนเหมินให้ได้ด้วย อยู่เมืองหลวงต่อไปมิได้หรือ” เฒ่าชราผู้นี้เซี่ยกุมมือบุตรชายไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ยิ่ง

ยามยังเยาว์วัยนางเผด็จการเกินไปจนทำร้ายจิตใจของบุตรชาย ทว่ายามนี้นางปรารถนาให้บุตรชายอยู่เคียงข้างปรนนิบัติอย่างแท้จริง นางอายุมากถึงเพียงนี้แล้วจะยังเหลือวันเวลาให้มีชีวิตอยู่อีกเท่าใดกัน