กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 เด็กเป็นของฉันคนเดียวเหรอ?
ใบหน้าของฟู่หมิงซูซีดเผือด ซวนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว
“ฉัน...ฉันไม่ไป ฉันเป็นนายหญิงตระกูลซือ จะไปขอโทษรุ่นหลังอย่างเธอได้ยังไง”
ซือจิ่งเหนียน “ถ้าท่านยังนับผมเป็นลูกชาย ก็ไปกับเนี่ยนเวย ไม่อย่างนั้น นับจากนี้ไป ท่านก็อย่าได้นับผมอีกเลย”
ใบหน้าของฟู่หมิงซูซีดขาว ซวนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว มองใบหน้าอันเด็ดเดี่ยวของซือจิ่งเหนียน ความคับข้องใจและความหนาวเหน็บในใจที่สั่งสมมานานพลันพังทลายแนวป้องกันลง
เธอปาดน้ำตาทิ้งอย่างแรง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยเย้ยหยันอันเย็นเยียบ น้ำเสียงแหลมคมราวกับเศษแก้ว
“เหอะ แกเป็นลูกชายที่ดีของฉันจริง ๆ แกไปมีสำนึกความยุติธรรมล้นปรี่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
รู้ว่าจะมีวันนี้ แล้ววันนั้นจะทำไปทำไม