เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 218 อดนอนจนกลายเป็นแพนด้าน้อย
อีนั่วรับกาแฟมา เธอมองไปยังทิศทางที่ขบวนรถลับสายตาไปไกล รอยยิ้มบาง ๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก
“ให้โอกาสเขาเถอะค่ะ คนหนุ่มสาวทำผิดพลาดกันได้เป็นธรรมดา แต่ถ้าสามารถลุกขึ้นมาจากความผิดพลาด แล้วเปลี่ยนบทเรียนให้เป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงการเติบโตได้ ก็นับว่ายอดเยี่ยมแล้ว”
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เสนาธิการหลี่โทรเข้ามา
“ประธานอี ขบวนรถเข้าสู่พื้นที่ชายแดนแล้ว ปลอดภัยทุกประการครับ! ขอบคุณพวกคุณมากจริง ๆ”
ไหล่ที่เกร็งแน่นมาตลอดทั้งสัปดาห์ของอีนั่วผ่อนคลายลงในที่สุด น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความโล่งใจที่ยากจะซ่อนเร้น
“ยินดีค่ะ ถ้ามีสถานการณ์อะไรคืบหน้าหลังจากนี้ ติดต่อมาได้ตลอดเวลานะคะ”
พอกดวางสาย เธอแหงนหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน ดาวระยิบระยับไม่กี่ดวงส่องแสงวับ ๆ แวม ๆ อยู่หลังชั้นเมฆ