กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 184 ทิ้งทั้งหมด
“ปล่อยตัวเองไป...”
ซือจิ่งเหนียนทวนคำไม่กี่คำนี้ด้วยเสียงแผ่วเบา ราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงทั้งหมดออกไป ขาทั้งสองข้างอ่อนยวบ คุกเข่าลงบนพื้นอันเย็นเฉียบอย่างแรง
สมุดบันทึกประจำวันร่วงหล่นจากมือที่สั่นเทาของเขา กางแผ่อยู่ที่หน้านั้น รอยคราบน้ำตาบนรอยหมึกคล้ายยังคงหลงเหลืออุณหภูมิในวันวาน ร้อนผ่าวจนหัวใจของเขาเจ็บปวด
เขาควรจะรู้ตั้งนานแล้วว่าอีนั่วไม่ได้เป็นคนไร้อารมณ์ ไม่ใช่ว่าจะผิดหวังไม่เป็น เธอเพียงแค่กลืนความคับแค้นใจทั้งหมดลงท้องไป จนกระทั่งสะสมความผิดหวังไว้มากพอ ถึงได้เลือกเดินออกจากเวทีไปอย่างสง่างาม
“ของขวัญ...”
รูม่านตาของซือจิ่งเหนียนหดเล็กลงในทันใด คำพูดนี้ราวกับอัสนีสะท้านฟ้าผ่าลงกลางหัวใจของเขา