กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 ยังขอแต่งงานไม่สำเร็จ
แหวนเพิ่งเลื่อนมาถึงข้อนิ้ว ก็ถูกมือใหญ่อันอบอุ่นข้างหนึ่งกดเอาไว้เบา ๆ
ฮั่วอวิ๋นเซียวย่อตัวลงตรงหน้าเธอ สายตาประสานในระดับเดียวกัน รูม่านตาสีดำสนิทสะท้อนภาพของเธออย่างชัดเจน ไร้ซึ่งความตัดสินใจเด็ดขาดในห้างสรรพสินค้า มีเพียงความอ่อนโยนและความจริงจังที่เปี่ยมล้นจนยากจะละสายตา
“นั่วนั่ว คุณคิดว่าผมกำลังช่วยแก้หน้าให้คุณเหรอครับ”
อีนั่วชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้าสบเข้ากับดวงตาอันลึกล้ำของเขา หัวใจพลันเต้นผิดจังหวะไปอย่างไม่มีสาเหตุ
“ไม่ใช่เหรอคะ”
“ไม่ใช่ครับ”
น้ำเสียงของฮั่วอวิ๋นเซียวทุ้มต่ำทว่าหนักแน่น
“คำพูดขอแต่งงานที่ตรงระเบียงทางเดิน ไม่เคยเป็นการแก้หน้าเฉพาะหน้าเลย แต่มันคือความรู้สึกที่ผมวางแผนเตรียมการมานานแล้ว”
เขาจับมือเธอไว้อย่างแผ่วเบา ไม่ยอมให้เธอถอดแหวนออกอีก