ตอนที่ 162 ถูกเซี่ยชิ่นสวมรอยสถานะ

ตอนที่ 162 ถูกเซี่ยชิ่นสวมรอยสถานะ

เสียงร้องตะโกนที่แฝงไปด้วยความร้อนรนและความกังวลนั้น ราวกับเสียงสะท้อนที่ข้ามผ่านกาลเวลา ระเบิดตูมขึ้นในห้วงสมองของซือจิ่งเหนียนทันที

เขากำหมัดแน่นอย่างกะทันหันจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว

เศษเสี้ยวความทรงจำส่วนลึกที่ถูกตั้งใจผนึกไว้พลันผุดพรายขึ้นมา

ในปีนั้นเขาเผชิญกับการลอบทำร้ายจากคนร้ายที่คู่แข่งทางธุรกิจว่าจ้างมา ในช่วงเวลาที่จิตสำนึกพร่าเลือนจำได้เพียงเงาร่างบอบบางสายหนึ่งพุ่งถลาเข้ามา

ต่อมาเขาฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาล

เซี่ยชิ่นนั่งอยู่ข้างเตียง แขนพันด้วยผ้าก๊อซ ดวงตาแดงก่ำพูดว่า “จิ่งเหนียน โชคดีที่เธอไม่เป็นอะไร ตอนนั้นฉันแทบจะกลัวตายอยู่แล้ว”

เขาหลงคิดมาตลอดว่า คนที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิตคนนั้นคือเซี่ยชิ่น