กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 151 ไม่มีใครบีบให้ฉันยอมแพ้เรื่องเธอได้
หลังจากจอดรถเรียบร้อย ซือจิ่งเหนียนก็สาวเท้าเดินอย่างรวดเร็วไปยังห้องผู้ป่วยวิกฤตที่เซี่ยเฉิงโจวพักรักษาตัวอยู่
ภายในระเบียงทางเดินเงียบสงบมาก มีเพียงเสียงพูดคุยดังแว่วมาจากเคาน์เตอร์พยาบาลเป็นครั้งคราวเท่านั้น
เขามองเห็นร่างผอมบางร่างหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าประตูห้องผู้ป่วยวิกฤตแต่ไกล ซึ่งก็คือเซี่ยชิ่นนั่นเอง
แสงไฟบริเวณระเบียงทางเดินเป็นสีขาวนวลตา ทอดลงบนไหล่อันบอบบางของเซี่ยชิ่น
ทอดเงาของเธอให้ยืดยาวและเรียวเล็ก ดูราวกับต้นหญ้าต้นน้อยที่ยืนหยัดอยู่เพียงลำพังท่ามกลางสายลมหนาว ทั้งที่ใกล้จะทนไม่ไหวแล้วแท้ ๆ แต่ก็ยังคงฝืนทนไม่ยอมล้มลง
เมื่อมองดูแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวของเธอ ในใจของเขาก็ยิ่งรู้สึกขมขื่นทรมานมากขึ้นไปอีก