กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 127 จริงๆ แล้ววันนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
กลิ่นอายอบอุ่นเป่ารดข้างหู ใบหูของอีนั่วแดงระเรื่อขึ้นมาชั่วพริบตาราวกับผลเชอร์รี่สุกงอม
“ฮั่วอวิ๋นเซียว”
อีนั่วเอ่ยปากขึ้นมาอย่างกะทันหัน น้ำเสียงแผ่วเบา
“คุณเริ่มชอบฉันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ”
น้ำเสียงของคนในอ้อมอกอ่อนหวานนุ่มนวล ราวกับขนนกที่ปัดผ่านเบา ๆ บนปลายหัวใจของฮั่วอวิ๋นเซียว
เขาก้มหน้ามองปลายหูที่แดงระเรื่อของคนในอ้อมกอด ปลายนิ้วลูบไล้เนื้อผ้าอ่อนนุ่มด้านหลังเอวของเธอเบา ๆ พลันหัวเราะหึในลำคอ น้ำเสียงแฝงการหยอกเย้าที่ทั้งจนใจและตามใจ
“แม่คนไร้หัวใจ จำไม่ได้จริง ๆ หรือไง”
อีนั่วชะงักไปครู่หนึ่ง เธอยกศีรษะขึ้นจากอกของเขา กระพริบตาเป็นประกายฉ่ำน้ำมองเขา