ตอนที่ 112 เสนอตัวมาเป็นโล่กำบังถึงที่

ตอนที่ 112 เสนอตัวมาเป็นโล่กำบังถึงที่

พูดจบก็ไม่รอให้เฉิงสือซวี่ได้อธิบาย หมุนตัวเดินจากไปทันที ทิ้งให้เฉิงสือซวี่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

เขาอ้าปาก มองดูคนที่เดินไกลออกไป ไม่อาจส่งเสียงใด ๆ ออกมาได้แม้แต่น้อย

สีหน้ายิ่งมืดมนลง เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นดังกร๊อบ ๆ

ฉู่หยุ่นถังเห็นว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว

มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม

ซ้ำยังส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่ถูกกาลเทศะ

สายตาของเฉิงสือซวี่ดุจลูกศรอาบยาพิษ พุ่งตรงไปยังฉู่หยุ่นถังที่ส่งเสียงหัวเราะออกมาทันที

“เธอได้ใจมากสินะ”

น้ำเสียงของเขาราวกับผีร้ายที่คลานขึ้นมาจากก้นบึ้งของนรก แฝงความเยียบเย็นทำให้สั่นสะท้าน