กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 105 อัดอั้นมานานแล้ว
“แต่ฉันก็ยังกลัวอยู่ดีค่ะ... สายตาที่เธอมองฉันครั้งก่อน เหมือนจะกลืนกินฉันทั้งเป็นให้ได้เลย”
ขนตาของเธอสั่นไหวเบา ๆ ในดวงตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาคลอเบ้า ท่าทางดูน่าสงสารจับใจ
“ถ้าหากในงานเลี้ยงค่ำ เธอเกิดทำอะไรต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนั้น...”
คำพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกซือจิ่งเหนียนใช้รอยจูบปิดปากกลืนคำพูดกลับไป
“ฉันบอกแล้วไง ว่ามีฉันอยู่”
“งานเลี้ยงค่ำครั้งนี้ เธอแค่ยืนเคียงข้างฉันอย่างงดงามก็พอ เรื่องอื่นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน
แน่นอนว่า ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าเธอคือคนที่ฉัน ซือจิ่งเหนียน ใส่ใจที่สุด”
เซี่ยชิ่นมองท่าทีของซือจิ่งเหนียนที่มีต่อตนเอง ก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาอีกหลายส่วน มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นเป็นส่วนโค้งที่ยากจะสังเกตเห็น
ตระกูลเฉิง