กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 103 งานจะไม่มีอยู่แล้วยังกล้ามากินข้าวที่แบบนี้อีก
อีนั่วตอบตกลงอย่างไม่อิดออด
วางสายแล้ว อีนั่วก็โทรหาฉู่หยุ่นถัง
เพิ่งจะกดโทรออกไป
เวลานี้ฉู่หยุ่นถังกำลังนอนระทวยอยู่บนโซฟา ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่หน้าละครทีวี มาสคาร่าเปรอะเปื้อนจนเหมือนแพนด้า
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือดังระเบิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำเอาเธอตกใจจนมือสั่น กล่องกระดาษทิชชูหล่นลงพื้นเสียงดัง “โครม”
วินาทีที่มองเห็นหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าชัดเจน เธอชั่วพริบตายืดตัวนั่งตรง โทรศัพท์มือถือแทบจะเหวี่ยงขึ้นไปบนเพดาน
“อีนั่ว?!”
เบอร์ที่เงียบหายไปนานกว่าหนึ่งปีเบอร์นี้ จู่ ๆ ก็โทรเข้ามาหาเธอ
ลมหายใจของฉู่หยุ่นถังถี่กระชั้นขึ้นมา มองหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าแล้วมือก็สั่นระริก ราวกับว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตา