กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 - ให้มากเกินไปจริงๆ
เมื่อเห็นว่าโก่วหวากำลังจะกลายเป็นผู้โชคร้ายรายแรก
เซี่ยเหรินที่แอบคุ้มกันซานยาอยู่ในมุมมืดก็เริ่มเคลื่อนไหว
ความเร็วปราดเปรียวดุจหงส์เหิน เพียงพริบตาเดียวก็มาปรากฏกายข้างตัวซานยา
จากนั้นยื่นมือข้างหนึ่งออกไปคว้าด้ามไม้ถูพื้นของซานยาเอาไว้แน่นดั่งคีมเหล็ก ทำให้ซานยาไม่อาจขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่ครึ่งก้าว
ตอนแรกที่ซานยาเห็นว่ามีคนมาขวาง นางก็ชักสีหน้าโมโหขึ้นมาทันที
แต่พอเงยหน้าขึ้นเห็นว่าผู้ที่มาคือท่านพ่อเซี่ยเหริน ใบหน้าของนางก็แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกผิดและขลาดกลัวในทันใด
"ท่านพ่อ"
ซานยาก้มหน้าลง รีบปล่อยมือที่จับด้ามไม้ถูพื้นออก แล้วถอยหลังไปก้าวหนึ่ง
"ชักจะซนใหญ่แล้วนะ ดูตัวเองสิ ยังมีสภาพเหมือนเด็กผู้หญิงอยู่หรือเปล่า"