เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 - วิธีการแห่งวิถีเต๋าของหลี่จื้อฉุน
เสียงประตูดังเอี๊ยดอ๊าด
สิ้นเสียงประกาศอันทรงอำนาจ ประตูพระที่นั่งก็ถูกผลักเปิดออกช้าๆ จากภายนอก
ผู้ที่ก้าวเข้ามามีคิ้วกระบี่ดวงตาดุจดวงดารา ใบหน้าคมคายหล่อเหลา ฉลองพระองค์ที่สวมใส่อยู่นั้นวิจิตรหรูหราอย่างยิ่ง
ทว่าชายผู้นั้นกลับต้องใช้ไม้เท้าช่วยพยุงกาย และเมื่อมองลงไปที่เบื้องล่าง ชายฉลองพระองค์กลับเผยให้เห็นรองเท้าเพียงข้างเดียว ส่วนที่ควรจะเป็นขาขวาใต้ร่มผ้านั้น กลับว่างเปล่าไร้สิ่งใด
ถึงกระนั้น เพียงแค่เขายืนตระหง่านอยู่ตรงทางเข้าพระที่นั่ง ก็ยังคงแผ่ซ่านกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสะกดขวัญผู้คนออกมา คนธรรมดาสามัญหากได้พบเห็น ย่อมต้องถูกแรงกดดันนี้สะกดจนต้องทรุดกายลงคุกเข่าในทันที
เมื่อพิจารณาจากสรรพนามที่ชายผู้นี้ใช้เรียกขานตนเอง ย่อมบ่งบอกได้ชัดเจนว่าเขาคือฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบันของแคว้นซ่ง หลี่เซี่ยงเต้า
ทว่าหลี่จื้อฉุนหาได้ใส่ใจในสิ่งเหล่านี้ไม่