กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 - มรดกวิชาเต๋าของหลี่จื้อฉุน
เจียงเสวี่ยเหวินเห็นว่าจี้เหอเซียนไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไร หันหลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อไปหาจี้หร่านทันที นางจึงยิ้มพลางมองส่งจนกระทั่งร่างของเขาลับสายตาไป
ขณะเดียวกันก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
สำหรับเหลนชายคนโตคนนี้ นางยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดู
ไม่ต้องพูดถึงนิสัยใจคอหรือการวางตัว ลำพังเพียงพรสวรรค์ ก็ทิ้งห่างเหล่าอัจฉริยะชั้นยอดในดินแดนตอนกลางไปไกลลิบ กระทั่งพูดได้ว่าทำให้อัจฉริยะทั่วทั้งทวีปเทียนอู่ต้องยอมสยบ
เมื่อหลายปีก่อนตอนที่นางกลับไปทะลวงสู่ระดับวิญญาณก่อกำเนิด พลางมองดูพรสวรรค์ของเด็กรุ่นหลังชั้นนำในราชวงศ์ต้าโจว นางยังอดทอดถอนใจไม่ได้ว่าคนรุ่นหลังช่างน่าเกรงขาม