เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 - มุ่งสู่ตงโจว
ตอนขามา ปู่สี่เป็นคนพาจี้เหอเซียนเหินเวหามา
แต่ตอนขากลับ กลายเป็นจี้เหอเซียนที่เป็นฝ่ายพาปู่สี่เหาะกลับไปแทน
ตลอดเส้นทาง จี้เยวี่ยซวงนิ่งเงียบไม่ยอมเอ่ยปากพูดจาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เขานึกไม่ถึงเลยว่า หลานชายที่เขาเฝ้ามองดูเติบโตมาตั้งแต่เด็ก บัดนี้เพียงเวลาสั้นๆ แค่สิบกว่าปี ก็สามารถก้าวเดินบนเส้นทางที่เขาต้องใช้เวลาหลายสิบปีจนสำเร็จได้แล้ว ในเรื่องของระดับพลังเขาไม่ได้รู้สึกตกใจเท่าใดนัก เพราะตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมาเขาเริ่มจะชาชินไปเสียแล้ว
แต่การที่จี้เหอเซียนสามารถเจรจากับสัตว์อสูรระดับวิญญาณก่อกำเนิดได้อย่างสงบนิ่งเยือกเย็น ทั้งยังกล้าโต้เถียงและแสดงสีหน้าใส่สัตว์อสูรระดับนั้นได้ ทำให้เขารู้สึกละอายใจในความสามารถของตนเองยิ่งนัก
ในชั่วพริบตานั้น เขาก็รู้สึกราวกับว่าตนเองแก่ชราลงไปถนัดตา