เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 - ตำหนักศิลา
ที่ราบกว้างใหญ่ที่ถูกโอบล้อมไว้ด้วยทิวเขาสลับซับซ้อนดูแปลกตาอยู่ไม่น้อย
ผืนดินราบเรียบแห่งนี้กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ปกคลุมไปด้วยแมกไม้เขียวชอุ่มเปี่ยมชีวิตชีวา เมื่อมองลงมาจากยอดเขา จะแลดูคล้ายกับถาดรองสีเขียวใบมหึมา
และภายในถาดรองใบนั้น ในระยะห่างที่ไม่ไกลกันนัก มักจะมีเนินดินเตี้ยๆ สีเขียวผุดขึ้นมา ดูคล้ายกับผลไม้สีเขียวลูกหนึ่ง
เนินดินเตี้ยๆ เหล่านี้ดูมีขนาดเล็กกระจ้อยร่อยเมื่ออยู่บนผืนดินอันกว้างใหญ่
ทว่าเมื่อก้าวเท้าเข้าไปใกล้จริงๆ ถึงได้ตระหนักว่า เนินดินเหล่านั้นไม่ได้เล็กเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่บนที่ราบอันกว้างใหญ่แห่งนี้ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่นใดมาเปรียบเทียบ จึงทำให้ดูเหมือนมีขนาดเล็กเท่านั้นเอง
เมื่อมายืนอยู่ที่เชิงเนินดินแล้วแหงนหน้ามองขึ้นไป ความรู้สึกตื่นตะลึงอันน่าเกรงขามก็ยังคงถาโถมเข้ามาในจิตใจ