เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 - เจตจำนงแห่งวิถีกระบี่
"ดี ดี ยอดเยี่ยมมาก"
จี้ซิงโหลวรับรายงานการสำรวจเสียงตอบรับจากตลาดที่จี้เหอเซียนยื่นให้ พลางกล่าวคำว่าดีออกมาติดกันสามครั้ง
"เวลาเพียงสิบวัน ทั่วทั้งเมืองหลวงก็รู้จักค่ายกลกระดานและชาวิญญาณชิงอวิ๋นกันหมดแล้ว ผู้ฝึกตนเกินหกส่วนที่เคยได้ลิ้มลองชาวิญญาณชิงอวิ๋น ล้วนประเมินรสชาติไว้ในระดับสูงกันทุกคน ทำได้ดีมาก ยอดเยี่ยมจริงๆ"
"สมกับเป็นลูกชายของฉัน กลับไปต้องบอกให้รั่วอวิ๋นรู้ซะแล้ว"
จี้เหอเซียนฟังคำพูดของผู้เป็นพ่อแล้วมุมปากก็กระตุกไม่หยุด
จี้ซิงโหลวสังเกตเห็นปฏิกิริยาของจี้เหอเซียน จึงยิ้มแล้วเอ่ยถามขึ้นมา
"คราวนี้รู้สึกยังไงบ้าง มีความกดดันบ้างไหม"
จี้เหอเซียนชำเลืองมองผู้เป็นพ่อ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็พยักหน้าตอบรับในลำคอ
จี้ซิงโหลวเห็นดังนั้นก็รู้สึกพอใจมาก จึงเอ่ยปากพูดต่อ