เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 ท่านปู่ทวดและท่านย่าทวด
"ท่านพี่ ส่วนลึกของเทือกเขาชิงอวิ๋นแห่งนี้ เหตุใดถึงมีคนอยู่เพียงลำพังได้ สัตว์อสูรเหล่านั้นเหตุใดจึงอยู่ร่วมกับเขาอย่างสันติ จากการแต่งกายก็ไม่เหมือนเด็กหนุ่มชาวป่าชาวเขา แถมระดับฐานฝึกฝนของเขากลับอยู่เพียงแค่ระดับสร้างรากฐานขั้นปลาย แต่สัตว์อสูรพวกนั้นล้วนมีพลังระดับแก่นทองคำ นี่มัน"
"หึหึ ฮูหยิน หลายปีมานี้โลกหล้าเริ่มมีเรื่องแปลกประหลาดมากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องที่คนกับสัตว์อสูรอยู่ร่วมกันอย่างสันติก็ใช่ว่าจะมีน้อย ส่วนเรื่องที่เด็กคนนี้มาอยู่ที่นี่ เอ๊ะ"
"เกิดอะไรขึ้นหรือท่านพี่"
"ฮ่าฮ่า ฮูหยิน เมื่อครู่นี้ผมใช้สัมผัสเทวะตรวจสอบดู ไม่คิดเลยว่าคนที่รูปร่างสูงใหญ่ผู้นั้น อายุโครงกระดูกจะเพิ่งแค่สิบห้าสิบหกปีเท่านั้น แถมหน้าตาของเด็กคนนั้น ฮ่าฮ่า"